Reklama
  • Wiadomości wstępne
  • Zasady rozwoju psychicznego
  • Zasady rozwoju zadatków psychicznych
  • Rozwoju zadatków środowiskowych
  • Rozwoju zadatków wychowawczych.
  • Okres wczesnoszkolny
  • Okresy rozwojowe
  • Rozwój fizyczny
  • Akceleracja rozwoju
  • Układ oddechowy, krążenia i pokarmowy
  • Układ hormonalny
  • Dojrzewanie płciowe
  • Wychowanie zdrowotne
  • Oddychanie oraz pielęgnacja zębów
  • Przepisy higieniczne dotyczące czystości ciała
  • Prawidłowe odżywianie
  • Rozwój uczuciowy
  • Świat uczuć i emocji
  • Uczucia w okresie młodszego wieku
  • Burzliwość, gwałtowność i niecierpliwość uczuć
  • Uczucia lęku, zmartwienia i strapienia
  • Uczucia radosne i przyjemne
  • Dom rodzinny
  • Wymagania rodziców
  • Wśród ludzi i w szkole
  • Wśród ludzi -klasa
  • Przyjaźń szkolna
  • Kim jest Dżentelmen
  • Zauroczenie
  • Miłość
  • Fantazje u chłopców
  • Rozwój procesów poznawczych
  • Czynność spostrzegania
  • Pamięć
  • Kształcenie mowy i kultura języka
  • Kształcenie barwy wymowy
  • Wzbogacić słownictwo i sztukę mówienia
  • Kultura żywego słowa
  • Gwara szkolna
  • Procesy myślenia
  • Myślenie operacyjne
  • Jak się skutecznie uczyć?
  • Osobowość i samopoznanie
  • Funkcjonowanie osobowości
  • Obraz samego siebie
  • Kształtowanie charakteru
  • Podział typów ludzkich
  • Postawa altruistyczna
  • Odporność na sytuacje trudne
  • Potrzeby biologiczne
  • Problemy zawodowe i przystosowanie społeczne
  • Zebranie myśli
  • Psychologiczny rozwój sexualny
  • Erotyka mlodzieży
  • Ciekawość
  • Flirt
  • Wstrzemięźliość
  • Argumenty moralno-etyczne
  • Zapobieganie erotyzmowi
  • Swoboda seksualna
  • Małżeństwo i rodzina
  • Choroby weneryczne
  • Środki antykoncepcyjne
  • Zaburzenia emocjonalne
  • Homoseksualizm
  • Wady rozwojowe narządów
  • Problemy koedukacji
  • Zadania oświatowe
  • Niepłodność
  • Menstruacja
  • Bliźnięta
  • Fizyczne i psychiczne różnice płci
  • Ciąża
  • Moralne i społeczne aspekty płci
  • Alkoholizm a małżeństwo
  • Ciąża i rozwój płodu
  • Dolegliwości okresu ciąży
  • Dzieci ze związków niemałżeńskich
  • Zapobieganie ciąży
  • Zjawiska przemian w wychowaniu
  • Pedagogika jako nauka
  • Pedagogika
  • Budowa pedagogiki
  • Pedagogia jako wychowanie
  • Źródło pedagogiki
  • Nauki historyczne w pedagogice
  • Nauki emipiryczne w pedagogice
  • Światopogląd w pedagogice
  • Współczesny system wychowawczy
  • Ruchy społeczno polityczne
  • Rozdział systemów wychowawczych
  • Nowa orientacja wychowania
  • Pojęcie nowoczesnego systemu
  • Różnicowanie systemów wychowania
  • System chrześcijańskiego wychowania
  • Ideologia chrześcijańskiego wychowania
  • Doktryna wychowawcza kościoła
  • System wychowania liberalnego
  • Zasady systemy liberalnego
  • Ideoligia wychowania liberalnego
  • Wychowanie socjalistyczne
  • Założenia systemu socjalistycznego
  • Moraliz socjalistyczny
  • Personalizm socjalistyczny
  • Idea humanizmu socjalistycznego
  • Dynamiz wychowania
  • Dynamiz wychowania -doskonalenie
  • Istota wychowania
  • Czynniki rozwoju człowieka
  • Pozostałe czynniki rozwoju człowieka
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści pozostałe aspekty
  • Rozwój formy życia
  • Rozwój formy życia-psychologiczny aspekt
  • Rozwój formy życia-kulturowy aspekt
  • Struktury rozwojowe człowieka
  • Struktury rozwojowe człowieka-psychologia
  • Struktury rozwojowe człowieka-światopogląd
  • Wpływ sytuacji społecznych na człowieka
  • Wpływ sytuacji społecznych-działania nieświadome
  • Sytuacje wychowawcze
  • Morale sytuacji społecznych
  • Funkcje wychowawców
  • Funkcje wychowawców-educere
  • Podsumowanie funkcji wychowawczych
  • fototapety przestrzenne
  • czyszczenie dywanw
  • Dziewczyny
  • Pokrewne

    Zasady systemy liberalnego

    Mnożące się strumyki reform i nowych pomysłów połączyły się w jeden nurt „nowego wychowania" na zjeździe pedagogów w Hadze w 1912 r. Postanowiono na nim zorganizować towarzy­stwo dla przeprowadzenia reformy szkolnictwa. Wojna przeszko­dziła wyznaczonemu na r. 1914 organizacyjnemu zjazdowi, który odbył się dopiero w 1921 r. w Calais. Utworzono wówczas Mię­dzynarodową Ligę Nowego Wychowania pod egidą Ligi Narodów w Genewie, dokąd przeniesiono Międzynarodowe Biuro Nowego Wychowania, będące centralą na skalę światową. Liga Nowego Wychowania poza twórcami systemów pedagogicznych obejmo­wała jako zasadniczych członków rządy państw, które deklaro­wały wprowadzenie w swoim kraju reformy szkoły według okre­ślonego programu. Polska świeżo po odzyskaniu niepodległości stała się członkiem Ligi i początkowo miała pewne sukcesy pro­pagandowe szczególnie w dziedzinie samorządu szkolnego, dopóki Niemcy nie zostały przyjęte do Ligi Narodów. Program Między­narodowej Ligi Nowego Wychowania wymagał, by 1° — celem wychowania było zachowanie i potęgowanie sił duchowych dziec­ka, 2° — poszanowanie indywidualności, aby oswobodzić wewnę­trzne siły dziecka, 3° — nauczania opartego na wrodzonych, spontanicznych zainteresowaniach, objawianych w pracy ręcznej, umysłowej, artystycznej i społecznej, 4° — zaprowadzenie samo-opanowania i samorządu jako postaw karności, 5° — zastąpienie współzawodnictwa między uczniami współpracą indywidualności na usługach zbiorowości, 6° — wymagał koniecznie koedukacji jako wspólnego nauczania i wychowania obu płci, by umożliwić im wzajemne wywieranie wpływów „niezmiernie pożądanych". Obowiązywało tu bezwzględne odrzucenie wszelkich kar tak fi­zycznych jak i psychicznych, chodziło bowiem w pierwszym rzę­dzie o „oswobodzenie wewnętrznych sił dziecka".49 Określenie to nie było rozumiane tradycyjnie jako rozwija­nie i ćwiczenie sił intelektualnych i moralnych dziecka, lecz poj­mowano pod tym wydobywanie specjalnych sił duchowych, o cha­rakterze metapsychicznym, jak siła nadzwyczajna woli, hypnoty-zerstwo, telepatia, jasnowidzenie, mediumizm i okultyzm. Dzia­łał w tym programie ezoteryczny mistycyzm propagowany przez teozofię (gr. teos — bóg, sofia — mądrość) Heleny Bławatskiej i antropozofię ( gr. antropos — człowiek) Rudolfa Steinera jako światopogląd towarzystw masońskich, przyjmujących za podsta- wę laickiej moralności i etyki naukę jogów hinduskich w opano­waniu ciała przez spotęgowaną ćwiczeniami świadomość jaźni i si­łę woli.50 W ten sposób Międzynarodowa Liga Nowego Wychowa­nia jako ekspozytura masonerii wprowadzała, walcząc z chrze­ścijaństwem, wschodni mistyczny pogląd na świat jako podstawę reformy wychowania. Z nowych założeń wypływał program sprzecznej z tradycją europejską koedukacji, czyli wychowaw­czego zrównania płci, nie tylko przez wspólną naukę, ale także wychowanie prowadzące teraz do maskulinizacji dziewcząt i od­wrotnie do feminizacji chłopców jako wpływów „niezmiernie pożądanych". Koedukację uzupełniał postulat, by dziecko samo-opanowywało się moralnie przy pomocy jedynie samorządu szkol­nego jako instytucji demokratycznej bez potrzeby poznawania zasad etycznych i uznawania autorytetu wychowawczego. U pod­staw zaś całości programu leżała utopijna wiara w spontaniczną wrodzoną popędowość zaiteresowań twórczych wszystkich dzieci, co pozwalało na odrzucenie wszelkiego z góry ustalonego progra­mu i planu nauczania. Całość więc była wyrazem mistycznego idealizmu, indywidualizmu i liberalizmu. Liga Nowego Wychowania działała w duchu pacyfizmu i roz­wijała się bez przeszkód do 1932 r., organizując światowe zjazdy co dwa lata, dopiero kryzys ekonomiczny kapitalizmu i faszyza-cja Europy położyła kres jej żywotności i ekspansji. Po drugiej wojnie powszechnej Liga Nowego Wychowania weszła w skład UNESCO jako jeden z członków. Równocześnie zasady przybrały pod wpływem rozwijającej się nauki (psychologia funkcjonalna E. Claparede'a, metoda kliniczna poznawania dziecka przedszkol­nego J. Piageta i inne) nieco inny charakter, raczej pedologiczny aniżeli teozoficzny, żądają bowiem, by 1° — patrzeć właściwie na dziecko jako na istotę odrębną i bogatą (szacunek dla dziecię­ctwa), 2° — mobilizować aktywność dziecka, 3° — pobudzać i rozwijać je, a nie nauczać, 4° — uwzględniać głębsze zaintere­sowania dziecka, 5° — angażować je do pełnego życia, 6° — stwarzać z klasy społeczność dziecięcą, 7° — łączyć aktywność ręczną z pracą umysłową, 8° — rozwijać zdolności twórcze, 9° — indywidualizować według właściwej każdemu dziecku miary, 10° — zastępować karność zewnętrzną wolnością wewnętrzną. Istotą więc systemu liberalnego wychowania, jak wskazuje naz­wa, wciąż pozostaje ta sama swoboda dziecka, uzasadniana teorią ekspresji i przeciwstawiana praktyce represyjnej starej szkoły, chociaż teoretycznie herbartyści (W. Rein) byli za „impresją" ja­ko stopniowym wtłaczaniem wiadomości (łac. imprimere — tło­czyć, naciskać) i stali daleko od późniejszego impresjonizmu pe­dagogicznego zadowalającego się w swobodnej czynności ucznia wrażeniami i nastrojami jak w wychowaniu estetycznym (F. Gansberg, zm. 1950; H. Scharrelmann, zm. 1940).52 Przeci­wieństwa te pomiędzy wolnością a autorytetem ujęto jako postęp wychowawczy w r. 1925 na terenie Ameryki następująco: rozwijanie dziecka od wewnątrz — a nie formowanie go od zewnątrz, zaspakajanie potrzeb i zainteresowań dziecka dla obecne­go życia — a nie przygotowywanie go do życia dorosłych w przy­szłości, umożliwienie spontanicznego wyrażania siebie — a nie przekazywanie dotychczasowego dorobku kultury, angażowanie się dziecka w czynnościach spontanicznych — a nie zmuszanie do metodycznego opanowania programu nau-ki, rozwijanie własnego doświadczenia dziecka — a nie przy­swajanie podawanego mu materiału, budzenie niezadowolenia z istniejącego porządku społecz­nego — a nie przystosowywanie dziecka do niego, dyscyplinowanie dzieci przez pozwalanie na działanie tego, co im się podoba — a nie narzucanie karności zewnętrznej. Tak więc pomimo pewnej ewolucji widocznej w orientacji światopoglądowej od teozofii poprzez pedologię do teorii twór­czej ekspresji, zasadą naczelną pozostaje idea wolności dziecka, którą trzeba bliżej wyjaśnić. Zapoznaj si z tym serwisem kliknij tutaj po wicej informacji

    Cytat Dnia!


    Okres przekwitania

    Kiedy w wieku 44—50 lat ustaje miesiączkowanie, mówimy, że kobieta przechodzi okres przekwitania Istota zmian, które się dokonują w ustroju kobiety w tym czasie, polega na ustaniu cyklicznego procesu dojrzewania jaje­czek w jajnikach i wydalania ich przez jajowody do macicy. Zmiany jednak nie zachodzą tylko w samych jajnikach, dotyczą one także przysadki mózgowej, tarczycy i innych narządów. W wyniku przekwitania kobieta traci zdolność rodzenia dzieci.”