Reklama
  • Wiadomości wstępne
  • Zasady rozwoju psychicznego
  • Zasady rozwoju zadatków psychicznych
  • Rozwoju zadatków środowiskowych
  • Rozwoju zadatków wychowawczych.
  • Okres wczesnoszkolny
  • Okresy rozwojowe
  • Rozwój fizyczny
  • Akceleracja rozwoju
  • Układ oddechowy, krążenia i pokarmowy
  • Układ hormonalny
  • Dojrzewanie płciowe
  • Wychowanie zdrowotne
  • Oddychanie oraz pielęgnacja zębów
  • Przepisy higieniczne dotyczące czystości ciała
  • Prawidłowe odżywianie
  • Rozwój uczuciowy
  • Świat uczuć i emocji
  • Uczucia w okresie młodszego wieku
  • Burzliwość, gwałtowność i niecierpliwość uczuć
  • Uczucia lęku, zmartwienia i strapienia
  • Uczucia radosne i przyjemne
  • Dom rodzinny
  • Wymagania rodziców
  • Wśród ludzi i w szkole
  • Wśród ludzi -klasa
  • Przyjaźń szkolna
  • Kim jest Dżentelmen
  • Zauroczenie
  • Miłość
  • Fantazje u chłopców
  • Rozwój procesów poznawczych
  • Czynność spostrzegania
  • Pamięć
  • Kształcenie mowy i kultura języka
  • Kształcenie barwy wymowy
  • Wzbogacić słownictwo i sztukę mówienia
  • Kultura żywego słowa
  • Gwara szkolna
  • Procesy myślenia
  • Myślenie operacyjne
  • Jak się skutecznie uczyć?
  • Osobowość i samopoznanie
  • Funkcjonowanie osobowości
  • Obraz samego siebie
  • Kształtowanie charakteru
  • Podział typów ludzkich
  • Postawa altruistyczna
  • Odporność na sytuacje trudne
  • Potrzeby biologiczne
  • Problemy zawodowe i przystosowanie społeczne
  • Zebranie myśli
  • Psychologiczny rozwój sexualny
  • Erotyka mlodzieży
  • Ciekawość
  • Flirt
  • Wstrzemięźliość
  • Argumenty moralno-etyczne
  • Zapobieganie erotyzmowi
  • Swoboda seksualna
  • Małżeństwo i rodzina
  • Choroby weneryczne
  • Środki antykoncepcyjne
  • Zaburzenia emocjonalne
  • Homoseksualizm
  • Wady rozwojowe narządów
  • Problemy koedukacji
  • Zadania oświatowe
  • Niepłodność
  • Menstruacja
  • Bliźnięta
  • Fizyczne i psychiczne różnice płci
  • Ciąża
  • Moralne i społeczne aspekty płci
  • Alkoholizm a małżeństwo
  • Ciąża i rozwój płodu
  • Dolegliwości okresu ciąży
  • Dzieci ze związków niemałżeńskich
  • Zapobieganie ciąży
  • Zjawiska przemian w wychowaniu
  • Pedagogika jako nauka
  • Pedagogika
  • Budowa pedagogiki
  • Pedagogia jako wychowanie
  • Źródło pedagogiki
  • Nauki historyczne w pedagogice
  • Nauki emipiryczne w pedagogice
  • Światopogląd w pedagogice
  • Współczesny system wychowawczy
  • Ruchy społeczno polityczne
  • Rozdział systemów wychowawczych
  • Nowa orientacja wychowania
  • Pojęcie nowoczesnego systemu
  • Różnicowanie systemów wychowania
  • System chrześcijańskiego wychowania
  • Ideologia chrześcijańskiego wychowania
  • Doktryna wychowawcza kościoła
  • System wychowania liberalnego
  • Zasady systemy liberalnego
  • Ideoligia wychowania liberalnego
  • Wychowanie socjalistyczne
  • Założenia systemu socjalistycznego
  • Moraliz socjalistyczny
  • Personalizm socjalistyczny
  • Idea humanizmu socjalistycznego
  • Dynamiz wychowania
  • Dynamiz wychowania -doskonalenie
  • Istota wychowania
  • Czynniki rozwoju człowieka
  • Pozostałe czynniki rozwoju człowieka
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści pozostałe aspekty
  • Rozwój formy życia
  • Rozwój formy życia-psychologiczny aspekt
  • Rozwój formy życia-kulturowy aspekt
  • Struktury rozwojowe człowieka
  • Struktury rozwojowe człowieka-psychologia
  • Struktury rozwojowe człowieka-światopogląd
  • Wpływ sytuacji społecznych na człowieka
  • Wpływ sytuacji społecznych-działania nieświadome
  • Sytuacje wychowawcze
  • Morale sytuacji społecznych
  • Funkcje wychowawców
  • Funkcje wychowawców-educere
  • Podsumowanie funkcji wychowawczych
  • www
  • Dziewczyny
  • Pokrewne

    Dynamiz wychowania

    Definicja ramowa wychowania jako określenie syntetyczne, łączące w sobie elementy definicji działaniowych (prakseologicz-nych), rozwojowych (ewolucyjnych), warunkujących (sytuacyj­nych) i wytworowych (adaptacyjnych) całkuje w sobie poznane formy ujęcia: a) wychowania jako czynności urabiania, b) wy­chowania jako swobodnego rozwoju, c) wychowania jako oddzia­ływania sytuacji wychowawczych oraz d) wychowania jako wy­tworu. Na skutek tego połączenia zawiera ono także podstawowe składniki wychowania, które są dynamicznymi siłami, działa­jącymi we wszechstronnym rozwijaniu człowieka. Do tych sił-dynamizmów należą: 1 — społeczne działanie wychowawcze, które stara się pokierować 2 — naturalnym rozwojem wycho­wanka, a to przez 3 — wychowawcze zbliżenie wychowanka do ideału nowego człowieka oraz przez 4 — ukształtowanie jego postawy wobec przyszłego, nieznanego jeszcze dokładnie, życia. Przejdźmy z kolei do bardziej szczegółowej analizy wy­mienionych składników wychowania. Najbardziej podstawową siłą, działającą w wychowaniu, jest pęd życiowy do naturalnego, psychologicznego rozwoju organizmu. Pęd ten nazywamy w pedagogice biosem (gr. bios — życie). Na podstawie odziedziczonej konstytucji budowy ciała, systemu nerwowego i systemu hormonalnego w organizmie po rodzicach i szeregu pokoleń przodków bios wyraża się w roz­machu życiowym (biotonus), który może być od przyjścia dziec­ka na świat bardzo silny, intensywny, odporny na czynniki stre­sowe, żywotny i plastyczny albo przeciwnie może być słaby i nikły. Na siłę biosu więc danej jednostki składają się dane wyposażenia dziedzicznego, związane, np. z rozdzieleniem się lub nie chromosomów (mongolizm wykazuje 47 chromosomów za­miast normalnych 46), z prawidłowością działania enzymów (w małżeństwach krewniaczych upośledzenie umysłowe dziecka spowodowane fenyloketonurią jest nabytym zatruciem pod wpływem niewłaściwego pożywienia), z zetknięciem się przeciw­ciał we krwi (czynnik Rh) itp. Ale obok dziedziczenia biologicz­nego działa także w biosie dziedziczenie dyspozycji psychicznych, np. talentów i zdolności (np. w rodzinach Bachów, Strausów zdolności muzyczne, w rodzinie Bernouillich — matematyczne) lub upośledzenia i zwyrodnienia moralnego (rodzina Jukes, Kalli-kak. Z biosem więc wiążą się wszelkie stany somatyczne i psy­chiczne w zakresie normalnych reakcji i ich zaburzeń oraz utrzy­mywania równowagi zdrowia tak fizjologicznego, jak i psy­chicznego. Współcześnie nauka dąży do zmierzenia siły biosu w organizmie (biometria). Bios więc ukształtowany przez stan tężyzny biologicznej szeregu pokoleń genealogicznych jako na­turalny psychoorganiczny rozwój każdej jednostki, odbywający się niezależnie od naszej woli, stanowi fundamentalną siłę dy­namiczną, napędową całego procesu wychowawczego. Jednakże siła biosu, wynikająca z instynktu samozachowawczego i rozrod­czego, z popędów i namiętności, jest zawsze żywiołowa i ślepa, wymaga przeto ujęcia w łożysko i pokierowania jej energii do właściwych celów. Pomimo swej żywiołowości siła popędu życiowego od po­czątku istnienia człowieka zależy od pomocy i opieki wychowaw­czej, czyli od społecznego działania wychowawców (rodziców, nauczycieli), które znów jest unormowane zwyczajami i obycza­jami życia określonego społeczeństwa. Ten potężny nurt ży­cia społecznego stara się pokierować biosem jednostki do własnych celów i podporządkować ją obowiązującym w da­nym zbiorowisku normom zwyczajowym, moralnym, estetycz­nym, jak np. przez krępowanie stóp dziewcząt na „złote lilijki" w dawnych Chinach lub wydłużanie szyi dziewczętom przez na­kładane obręcze u plemion afrykańskich, przez tatuowanie ciała chłopców. Tę właśnie siłę społeczną obyczajowości i moralności zbiorowej, urabiającą kształt biosu przy pomocy przymusu, na­cisku, presji opinii publicznej, kontroli, satyry, sankcji karnych itp. form życia społecznego, nazywa się w pedagogice etosem (gr. ethos — obyczaj, przyzwyczajenie).19 Moc etosu polega na poziomie moralności grup rodzinnych, szkolnych, zawodowych czy szerszych organizacji — narodowej i państwowej. Poziom ten jest bardzo różny, lecz obecnie daje się mierzyć naukowo przy pomocy metod socjometrii. Etos działa na bios przede wszy­stkim przez stwarzanie sytuacji wychowawczych w środowi­skach społecznych, w rodzinie, szkole, grupie koleżeńskiej, za­wodowej itp., w których obowiązują określone wzorce postępo­wania, odgrywanie ról zgodnie z metodami społecznymi, np. dobrego syna, ucznia, rzemieślnika, obywatela itd. W sytuacjach wychowawczych wytwarza się poczucie powinności, obowiązku, odpowiedzialności w postępowaniu, związanym z solidarnością grupową i upodobnieniem się przez naśladownictwo innych (kon­formizm, np. mody). W sytuacjach społecznych zaś dzięki sto­sunkom grupowym i międzygrupowym kształtuje się etos pracy i zabawy, samorządu i zależności, stosunków między ludźmi i po­między płciami, etos nauki, sztuki i kultury. Na skutek działania etosu w różnorodnych dziedzinach życia następuje w wychowa­niu tzw. dziedziczenie społeczne lub kulturalne, o wiele ważniej­sze dla rozwoju człowieka aniżeli biologiczne. Dziedziczenie spo­łeczne jest nabywaniem drogą uczenia się przy pomocy mowy, pisma, druku, radia, obrazów filmowych i telewizji, czyli tzw. środków informacji masowej wszelkiego rodzaju wykształcenia, na które składają się wiedza naukowa, postawy religijne, moral­ne i estetyczne, gusty, sposoby odżywiania się, ubierania, odno­szenia się do innych, zachowania się i postępowania. W ten sposób następuje więc pod wpływem siły etosu przyswojenie przez roz­wijającą się jednostkę całego dorobku kultury, realizuje się wej­ście wychowanka do wspólnoty grupowej tradycji, historii, ję­zyka, obyczaju, narodowości, dalej zaś dokonuje się przystosowa-ie społeczne jednostki i przysposobienie jej na pełnoprawnego złonka społeczności. Warunkiem jednakże normalnego przebiegu tej asymilacji i adaptacji społecznej jest zdrowie biosu, czyli brak zaburzeń i nienormalności, jak np. niedorozwój umysło­wy. Etos więc jako społeczne działanie pokoleń dojrzałych na młodociane tworzy łożysko dla naturalnego rozwoju jednostek, które mają się przystosować do ogólnego porządku współżycia społecznego, szczególnie zaś do jego obyczajowości i poziomu mo­ralnego, co razem stanowi proces uspołecznienia jednostki, czyli socjalizację.Jednakże nawet zupełnie zdrowy biologicznie i psychicz­nie wychowanek może, jak wiemy, ulec wykolejeniu wychowa­wczemu, gdy wejdzie w środowisko demoralizujące i deprawu­jące moralnie, czasami pod wpływem szerzonej tzw. kultury ma­sowej, żerującej niekiedy na najniższych instynktach tłumu i zwyrodniałego biosu. Wobec takiego zagrożenia w kształtowa­niu biosu przez etos nie może zabraknąć korygującego działania wychowawczego, nastawionego w kierunku szlachetnych ideałów. Etos bowiem grup społecznych dotyczy przeciętnych uznanych przez otoczenie wzorów postępowania, np. dobrego ojca czy mat­ki, syna czy córki, pracownika lub przełożonego itd. Wycho­wawcy natomiast mają wyprowadzić wychowanka z tego stanu natury i przeciętności do wyższej kultury, mają zbliżać go do ideału, doskonalić we wszechstronnym rozwoju, aby na tej dro­dze przekształcić także całe społeczeństwo. Takie prowadzenie wzwyż nazywa się w pedagogice psychagogią, siłę zaś tego dzia­łania moralnego i umysłowego autorytetu wychowawców, jako ludzi najlepszych danego społeczeństwa i środowiska, którzy po­winni być „ludźmi dobrze wychowanymi" — będziemy analo­gicznie nazywali agosem (gr. ago — prowadzę). Siła prowadząca agosu da się dzisiaj wymierzać przy pomocy odpowiednich skal, określających oddziaływanie wychowawcze, np. szkoły czy do­mu. Zależnie więc od swej wielkości może skutecznie przyczy­nić się do tego, że wychowanek wzniesie się ponad swoje popędy biosu i ponad przeciętność etosu grupowego, a to przez samopa-nowanie siebie i przez kulturę duchową. W ten sposób agos wy­chowawców, kierujący rozwojem wychowanka stanowi trzecią siłę wychowania, podnoszącą i uszlachetniającą młode pokolenia, rozwijając je osobowo jako dojrzałe osobowości w procesie per­sonalizacji.

    Cytat Dnia!


    Okres przekwitania

    Kiedy w wieku 44—50 lat ustaje miesiączkowanie, mówimy, że kobieta przechodzi okres przekwitania Istota zmian, które się dokonują w ustroju kobiety w tym czasie, polega na ustaniu cyklicznego procesu dojrzewania jaje­czek w jajnikach i wydalania ich przez jajowody do macicy. Zmiany jednak nie zachodzą tylko w samych jajnikach, dotyczą one także przysadki mózgowej, tarczycy i innych narządów. W wyniku przekwitania kobieta traci zdolność rodzenia dzieci.”