Reklama
  • Wiadomości wstępne
  • Zasady rozwoju psychicznego
  • Zasady rozwoju zadatków psychicznych
  • Rozwoju zadatków środowiskowych
  • Rozwoju zadatków wychowawczych.
  • Okres wczesnoszkolny
  • Okresy rozwojowe
  • Rozwój fizyczny
  • Akceleracja rozwoju
  • Układ oddechowy, krążenia i pokarmowy
  • Układ hormonalny
  • Dojrzewanie płciowe
  • Wychowanie zdrowotne
  • Oddychanie oraz pielęgnacja zębów
  • Przepisy higieniczne dotyczące czystości ciała
  • Prawidłowe odżywianie
  • Rozwój uczuciowy
  • Świat uczuć i emocji
  • Uczucia w okresie młodszego wieku
  • Burzliwość, gwałtowność i niecierpliwość uczuć
  • Uczucia lęku, zmartwienia i strapienia
  • Uczucia radosne i przyjemne
  • Dom rodzinny
  • Wymagania rodziców
  • Wśród ludzi i w szkole
  • Wśród ludzi -klasa
  • Przyjaźń szkolna
  • Kim jest Dżentelmen
  • Zauroczenie
  • Miłość
  • Fantazje u chłopców
  • Rozwój procesów poznawczych
  • Czynność spostrzegania
  • Pamięć
  • Kształcenie mowy i kultura języka
  • Kształcenie barwy wymowy
  • Wzbogacić słownictwo i sztukę mówienia
  • Kultura żywego słowa
  • Gwara szkolna
  • Procesy myślenia
  • Myślenie operacyjne
  • Jak się skutecznie uczyć?
  • Osobowość i samopoznanie
  • Funkcjonowanie osobowości
  • Obraz samego siebie
  • Kształtowanie charakteru
  • Podział typów ludzkich
  • Postawa altruistyczna
  • Odporność na sytuacje trudne
  • Potrzeby biologiczne
  • Problemy zawodowe i przystosowanie społeczne
  • Zebranie myśli
  • Psychologiczny rozwój sexualny
  • Erotyka mlodzieży
  • Ciekawość
  • Flirt
  • Wstrzemięźliość
  • Argumenty moralno-etyczne
  • Zapobieganie erotyzmowi
  • Swoboda seksualna
  • Małżeństwo i rodzina
  • Choroby weneryczne
  • Środki antykoncepcyjne
  • Zaburzenia emocjonalne
  • Homoseksualizm
  • Wady rozwojowe narządów
  • Problemy koedukacji
  • Zadania oświatowe
  • Niepłodność
  • Menstruacja
  • Bliźnięta
  • Fizyczne i psychiczne różnice płci
  • Ciąża
  • Moralne i społeczne aspekty płci
  • Alkoholizm a małżeństwo
  • Ciąża i rozwój płodu
  • Dolegliwości okresu ciąży
  • Dzieci ze związków niemałżeńskich
  • Zapobieganie ciąży
  • Zjawiska przemian w wychowaniu
  • Pedagogika jako nauka
  • Pedagogika
  • Budowa pedagogiki
  • Pedagogia jako wychowanie
  • Źródło pedagogiki
  • Nauki historyczne w pedagogice
  • Nauki emipiryczne w pedagogice
  • Światopogląd w pedagogice
  • Współczesny system wychowawczy
  • Ruchy społeczno polityczne
  • Rozdział systemów wychowawczych
  • Nowa orientacja wychowania
  • Pojęcie nowoczesnego systemu
  • Różnicowanie systemów wychowania
  • System chrześcijańskiego wychowania
  • Ideologia chrześcijańskiego wychowania
  • Doktryna wychowawcza kościoła
  • System wychowania liberalnego
  • Zasady systemy liberalnego
  • Ideoligia wychowania liberalnego
  • Wychowanie socjalistyczne
  • Założenia systemu socjalistycznego
  • Moraliz socjalistyczny
  • Personalizm socjalistyczny
  • Idea humanizmu socjalistycznego
  • Dynamiz wychowania
  • Dynamiz wychowania -doskonalenie
  • Istota wychowania
  • Czynniki rozwoju człowieka
  • Pozostałe czynniki rozwoju człowieka
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści pozostałe aspekty
  • Rozwój formy życia
  • Rozwój formy życia-psychologiczny aspekt
  • Rozwój formy życia-kulturowy aspekt
  • Struktury rozwojowe człowieka
  • Struktury rozwojowe człowieka-psychologia
  • Struktury rozwojowe człowieka-światopogląd
  • Wpływ sytuacji społecznych na człowieka
  • Wpływ sytuacji społecznych-działania nieświadome
  • Sytuacje wychowawcze
  • Morale sytuacji społecznych
  • Funkcje wychowawców
  • Funkcje wychowawców-educere
  • Podsumowanie funkcji wychowawczych
  • Ekskluzywne lampy ogrodowe
  • paszcze skrzane
  • Dziewczyny
  • http://craftoholicshop.com/pl/c/Minky/3
  • Pokrewne

    Istota wychowania

    Szukając istoty wychowania, pojętego jako końcowy wytwór i dzieło rozwojowego procesu wychowawczego, musimy na wstę­pie zająć się wyjaśnieniem pojęcia rozwoju człowieka i jego mo­żliwości co do kierunku, w jakim proces pójdzie oraz co do czyn­ników, z których cały rozwój człowieka wypływa. Z tego, co dotychczas wiemy o wychowaniu, to przedstawiasię ono współcześnie jako długotrwały, ciągnący się przez całe życie (ang. lifelong education) proces zachodzących i komutują­cych się zmian w wychowanku. Proces wychowawczy (łac. pro-cessio — posuwanie się naprzód) tworzy więc łańcuch kolejnych zmian, ściśle ze sobą związanych stadiów, które składają się na ciągły, jednokierunkowy ruch. Zmiany kumulują się w jednym kierunku często w sposób nieodwracalny lub z trudem dający się zawrócić i przestawić na inny tor. Co do kierunku rozwoju wy­chowawczego u człowieka mamy trzy zasadnicze możliwości: a) rozwój wzwyż do ideału nowego człowieka, co św. Tomasz z Akwinu nazywa „ekstazą w górę", posuwającą się po stopniach cnoty aż do heroizmu, b) rozwój utrzymujący się na pewnym osiągniętym poziomie swych zadatków oraz c) rozwój w dół, czy­li proces wykolejenia, prowadzący do alienacji rozwojowej, a więc do wynaturzenia człowieka i do jego bestialstwa. Normalnym zjawiskiem w wychowaniu jest rozwój ewo­lucyjny powolnego rozwijania się człowieka w ten sposób, że każdy następny stan staje się coraz bardziej doskonały i lepszy od poprzedniego. Jest to więc proces doskonalenia się człowieka aż do osiągnięcia pełni człowieczeństwa, które Św. Tomasz scha­rakteryzował jako stan naturalny cnót, usprawniający władzę człowieka pod kierunkiem rozumu do postępowania moralnego na poziomie godnym istoty ludzkiej. Ten kierunek rozwoju na­zywany progresją (łac. progresio — postęp, rozwój). Progresja wychowawcza jest normalnym rozwojem człowieka i stanowi przedmiot ogólnej pedagogiki praktycznej jako nauki stosowa­nej. Czasem może się zdarzyć, że rozwój początkowy dziecka wygląda prawie jak normalny, chociaż opóźnia się i wreszcie za­trzymuje się na pewnym poziomie, który staje się granicą nieprze­kraczalną. W tym wypadku występuje rozwój zahamowany, na skutek czego w procesie wychowania występuje zastój, nazywa­ny z francuska plateau (równy obszar wyżynny lub okres utrzy­mywania się na jednym poziomie, np. przy nabywaniu wprawy w pisaniu na maszynie). W zastoju ujawnia się niemożność po­stępowania naprzód i doskonalenia się w pełni. Jednakże zastój w procesie rozwojowym to coś innego od degradacji psychicznej, która jest obniżeniem się poziomu rozwoju z powodu defektu umysłowego, ślepoty lub głuchoty, bądź też przeżytych chorób nerwowych. Degradacja psychiczna następuje także w przewlek­łym, nałogowym alkoholizmie. Zastój natomiast powoduje jakiś rodzaj niedorozwoju i upośledzenia, np. umysłowego, wynikający z obarczenia dziedzicznego. Takie zahamowanie rozwoju i obniże­nie się jego poziomu nazywamy degresją (łac. degressio — zstę­powanie) wychowawczą, która stanowi przedmiot badania peda­gogiki specjalnej, leczniczej i klinicznej, traktującej o zaburze­niach i nienormalnościach w rozwoju prawidłowym. c) Wreszcie u współczesnej młodzieży na całym świecie potę­guje się zjawisko, polegające na tym, że młodzież zdrowa i nor­malna pod względem fizycznym i psychicznym nie tylko zatrzy­muje się w swym rozwoju, ale zaczyna się cofać intelektualnie, moralnie i społecznie, ulega uwstecznieniu. Jest to trzeci kieru­nek rozwoju inwolucyjnego lub inaczej entropicznego (gr. entro-po — odwracam), wstecznego, przy czym ta inwolucja nie jest spowodowana ani hospitalizacją długotrwałej choroby, ani star­czym niedołęstwem, lecz polega na rozkładzie tego poziomu roz­wojowego, który do pewnego czasu został normalnie osiągnięty. Rozkład więc rozwojowy staje się treścią procesu wykolejenia wychowawczego, którego kresem ostatecznym okazuje się aliena-cyjne wynaturzenie człowieka, dojście do stanu zezwierzęcenia i bestialstwa. Trzecia możliwość w wychowawczym rozwoju to regresja wychowawcza, którą bada patopedagogika (pedagogikapatologiczna; gr. pathos — cierpienie, choroba), zajmująca się zjawiskami pedagopatologii, czyli trudnościami wychowawczymi zachowania się i wykolejeniem lub — w wypadku przestępczo­ści nieletnich i młodocianych — pedagogika kryminalna. Wszystkie poznane kierunki rozwoju dotyczą zmian, zacho­dzących w biosie jednostki, tak w jej stronie somatycznej, fizycz­nej, jak i psychicznej czy duchowej. Przy tym rozwój ten może być rozwojem ilościowym i jakościowym. Pierwszy rozwój ilo­ściowy nazywamy wzrostem lub rozrostem (np. rozrastanie się psychicznych funkcji). Polega on na mnożeniu się komórek lub funkcji, na potęgowaniu siły ich, ogólnie dotyczy ilościowego różnicowania się składników rozwijającego się podłoża cielesnego lub psychicznego, co w terminologii naukowej nazywamy dyfe-rencjacją Podobnie, jak kiełkujące nasienie różnicuje się na korzeń, łodyżkę i liścień, tak samo odzie­dziczone zadatki przechodzą rozwój ilościowy swych składników, czyli dyferencjują się. Druga zaś postać rozwoju jakościowego nazywa się potocznie dojrzewaniem (np. dojrzewanie płciowe, dojrzałość szkolna, doj­rzewanie psychiczne), a polega on na całkowaniu, centralizowa­niu zróżnicowanych dotychczas części składowych, które zaczy­nają łączyć się w całość, tworząc nowy układ rozwiniętych już składników. Całkowanie rozwoju nazywa się technicznie integra­cją W normalnym rozwoju człowieka najpierw następuje wzrost ilościowy w ciągu długiego okresu, który jest warunkiem dojrze­wania jakościowego, zaczynającego się nagle i krótkotrwałego. Prawidłowość taka powoduje to, że rozwój normalny w progresji wychowawczej polega na przeplataniu się okresów dyferencjacji okresami integracji na coraz wyższym poziomie. Natomiast w wy­padku zastojowej degresji pojawia się zatrzymanie rozwoju na poziomie osiągniętej integracji, np. 7-letniego dziecka u debila (debilizm — ograniczenie umysłowe, lekki niedorozwój umysło­wy), a 3-letniego u imbecyla (imbecylizm — głuptactwo, umiar­kowany lub znaczny stopień niedorozwoju umysłowego), nie na­stępuje tu dalsza deferencjacja i nie ma możności wyższej inte­gracji. Przeciwnie zaś w rozkładowej regresji wychowawczej za­chodzi wciąż rozwijająca się dyferencjacja bez integracji. Wła­ściwie biorąc, rozkład w procesie wykolejenia jest rozkładem osiągniętej poprzednio całości i integracji, czyli polega na dezyn-tegracji, na negatywnym rozprzęganiu się całości na jej części składowe. Jednakże w rozwoju normalnym istnieje tzw. dezynte-gracja pozytywna, która wyraża się w przejściowym zachwianiu równowagi psychicznej i jej zadaniem jest jakby rozluźnić niższą całość, aby umożliwić dyferencjację na wyższym poziomie. Po­dobnie i integracja jest tylko wtedy dodatnia i wartościowa dla rozwoju, gdy nie zamyka się, a zdolna jest do częściowego rozpa­du i przejścia do wyższej dyferencjacji, natomiast całkowite za­mknięcie się integracji w sobie stanowi integrację ujemną i po­woduje zanik rozwoju wyższego. Omówione trzy możliwości w rozwoju wychowawczym czło­wieka mogą wystąpić w zdecydowanie jednym kierunku, ale naj­częściej nawet normalny rozwój podlega wahaniom, odbywa się zygzakiem, na który składają się tak okresy możliwego zastoju (plateau), okresy zrywu w górę ku doskonałości, jak też przej­ściowe etapy upadku i cofania się. W ten sposób dyferencjacja przeplata się z integracją, integracja z dezyntegracją pozytywną lub chwilowo negatywną. Nawet w wypadku najgłębszego wyko­lejenia człowiek niespodzianie może się odrodzić, zawrócić, na­gle się zmienić i otrząsnąć ze zła. Na tych możliwościach odmiany wewnętrznej postawy bazuje optymizm pedagogiczny, który nie ustaje w próbach oddziaływania na wychowanka w jego zastoju lub regresji i nie traci nadziei mimo malejących szans postępu wychowawczego według zasady contra spem spero. To, co spra­wia, że możliwe są nagłe i radykalne zwroty w kierunkach wy­chowania z doskonalenia na wykolejenie i odwrotnie, wyjaśnia nauka o czynnikach rozwojowych człowieka. Zapoznaj si z tym serwisem kliknij tutaj po wicej informacji

    Cytat Dnia!


    Okres przekwitania

    Kiedy w wieku 44—50 lat ustaje miesiączkowanie, mówimy, że kobieta przechodzi okres przekwitania Istota zmian, które się dokonują w ustroju kobiety w tym czasie, polega na ustaniu cyklicznego procesu dojrzewania jaje­czek w jajnikach i wydalania ich przez jajowody do macicy. Zmiany jednak nie zachodzą tylko w samych jajnikach, dotyczą one także przysadki mózgowej, tarczycy i innych narządów. W wyniku przekwitania kobieta traci zdolność rodzenia dzieci.”