Reklama
  • Wiadomości wstępne
  • Zasady rozwoju psychicznego
  • Zasady rozwoju zadatków psychicznych
  • Rozwoju zadatków środowiskowych
  • Rozwoju zadatków wychowawczych.
  • Okres wczesnoszkolny
  • Okresy rozwojowe
  • Rozwój fizyczny
  • Akceleracja rozwoju
  • Układ oddechowy, krążenia i pokarmowy
  • Układ hormonalny
  • Dojrzewanie płciowe
  • Wychowanie zdrowotne
  • Oddychanie oraz pielęgnacja zębów
  • Przepisy higieniczne dotyczące czystości ciała
  • Prawidłowe odżywianie
  • Rozwój uczuciowy
  • Świat uczuć i emocji
  • Uczucia w okresie młodszego wieku
  • Burzliwość, gwałtowność i niecierpliwość uczuć
  • Uczucia lęku, zmartwienia i strapienia
  • Uczucia radosne i przyjemne
  • Dom rodzinny
  • Wymagania rodziców
  • Wśród ludzi i w szkole
  • Wśród ludzi -klasa
  • Przyjaźń szkolna
  • Kim jest Dżentelmen
  • Zauroczenie
  • Miłość
  • Fantazje u chłopców
  • Rozwój procesów poznawczych
  • Czynność spostrzegania
  • Pamięć
  • Kształcenie mowy i kultura języka
  • Kształcenie barwy wymowy
  • Wzbogacić słownictwo i sztukę mówienia
  • Kultura żywego słowa
  • Gwara szkolna
  • Procesy myślenia
  • Myślenie operacyjne
  • Jak się skutecznie uczyć?
  • Osobowość i samopoznanie
  • Funkcjonowanie osobowości
  • Obraz samego siebie
  • Kształtowanie charakteru
  • Podział typów ludzkich
  • Postawa altruistyczna
  • Odporność na sytuacje trudne
  • Potrzeby biologiczne
  • Problemy zawodowe i przystosowanie społeczne
  • Zebranie myśli
  • Psychologiczny rozwój sexualny
  • Erotyka mlodzieży
  • Ciekawość
  • Flirt
  • Wstrzemięźliość
  • Argumenty moralno-etyczne
  • Zapobieganie erotyzmowi
  • Swoboda seksualna
  • Małżeństwo i rodzina
  • Choroby weneryczne
  • Środki antykoncepcyjne
  • Zaburzenia emocjonalne
  • Homoseksualizm
  • Wady rozwojowe narządów
  • Problemy koedukacji
  • Zadania oświatowe
  • Niepłodność
  • Menstruacja
  • Bliźnięta
  • Fizyczne i psychiczne różnice płci
  • Ciąża
  • Moralne i społeczne aspekty płci
  • Alkoholizm a małżeństwo
  • Ciąża i rozwój płodu
  • Dolegliwości okresu ciąży
  • Dzieci ze związków niemałżeńskich
  • Zapobieganie ciąży
  • Zjawiska przemian w wychowaniu
  • Pedagogika jako nauka
  • Pedagogika
  • Budowa pedagogiki
  • Pedagogia jako wychowanie
  • Źródło pedagogiki
  • Nauki historyczne w pedagogice
  • Nauki emipiryczne w pedagogice
  • Światopogląd w pedagogice
  • Współczesny system wychowawczy
  • Ruchy społeczno polityczne
  • Rozdział systemów wychowawczych
  • Nowa orientacja wychowania
  • Pojęcie nowoczesnego systemu
  • Różnicowanie systemów wychowania
  • System chrześcijańskiego wychowania
  • Ideologia chrześcijańskiego wychowania
  • Doktryna wychowawcza kościoła
  • System wychowania liberalnego
  • Zasady systemy liberalnego
  • Ideoligia wychowania liberalnego
  • Wychowanie socjalistyczne
  • Założenia systemu socjalistycznego
  • Moraliz socjalistyczny
  • Personalizm socjalistyczny
  • Idea humanizmu socjalistycznego
  • Dynamiz wychowania
  • Dynamiz wychowania -doskonalenie
  • Istota wychowania
  • Czynniki rozwoju człowieka
  • Pozostałe czynniki rozwoju człowieka
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści pozostałe aspekty
  • Rozwój formy życia
  • Rozwój formy życia-psychologiczny aspekt
  • Rozwój formy życia-kulturowy aspekt
  • Struktury rozwojowe człowieka
  • Struktury rozwojowe człowieka-psychologia
  • Struktury rozwojowe człowieka-światopogląd
  • Wpływ sytuacji społecznych na człowieka
  • Wpływ sytuacji społecznych-działania nieświadome
  • Sytuacje wychowawcze
  • Morale sytuacji społecznych
  • Funkcje wychowawców
  • Funkcje wychowawców-educere
  • Podsumowanie funkcji wychowawczych
  • Hurtownia Serwus
  • grzegorz wilk
  • Dziewczyny
  • gimnastyka dla dzieci d
  • Pokrewne

    Struktury rozwojowe człowieka

    Teoria warstwicowa wychowania zajmuje się nie tylko proce­sem ilościowego rozwoju poszczególnych warstw, ale także zwra­ca uwagę na proces jakościowego dojrzewania każdego podłoża, które wiąże się z celowością rozwojową danej warstwy. Obecnie przyjrzyjmy się dojrzewaniu człowieka od strony wytworów, w których się ono wyraża. Jak już wiemy, proces jakościowy rozwoju polega na integracji, czyli całkowaniu się rozwiniętych ilościowo części składowych podłoża (patrz rozdz. XII p. 1). Naj­silniejsze z nich zaczynają podporządkowywać sobie słabsze składniki i w ten sposób kształtuje się nowy układ, który nazy­wamy strukturą rozwojową. Tak np. w warstwie psychologicz­nej u jednego wychowanka może brać górę inteligencja, u in­nego wola lub uczucie, które organizując układ mogą nadawać mu kierunek intelektualizmu w pierwszym wypadku, wolunta­ryzmu w drugim lub sentymentalizmu w trzecim. Każda war­stwa dojrzewając wytwarza własną strukturę rozwojową, do której kolejno należą: temperament, indywidualność, charakter, osobowość oraz struktura światopoglądowa. Ponieważ każda struktura tworzy układ rozwiniętych już składników podłoża, czyli organizuje funkcje danej warstwy, dlatego też struktury są dynamiczne i regulują działanie, zachowanie się i postępo­wanie jednostki. Rozwój zaś coraz wyższych struktur integruje, włącza w całość działanie struktur wcześniejszych, na skutek czego postępowanie człowieka w sposób naturalny doskonali się i szlachetnieje, staje się coraz bardziej ludzkie. Doskonalenie struktur rozwojowych polega na tym, że w każ­dej z nich coś na trwałe pozostaje ze struktur niższych (tak np. własnego temperamentu i indywidualności nie możemy się nigdy pozbyć), a coś przybywa ze struktury wyższej. Przybywa tu z każdą wyższą strukturą większy udział duchowości ludzkiej, dołączają się stopniowo cechy osobowościowe, wśród których arystotelesowski logos, czynnik rozumowy i poznawczy prowadzi do mądrości, budując na pojęciach konkretnych ogólniejsze, a na zmysłowych formach poznanie wyższe, oparte o operacje for­malne, odwracalne i logiczne. Na skutek tego ostatecznie poziom kultury i moralności narodów zależy od „poziomu umysłów" członków społeczeństwa, czyli od poziomu wykształcenia ogólne­go. Jednakże i w tej dziedzinie wkracza „losowość" rozwoju coraz szerszej i głębszej wiedzy ludzkiej, w której obok strony matematycznej, przyrodniczej i technicznej równolegle powin­na się rozwijać także strona humanistyczna, filozoficzna i teo­logiczna wiedzy. Dopiero ta harmonijna rozbudowa całej wiedzy ludzkiej warunkuje wzrost życia moralnego i społecznego, okreś­lanego jako życie duchowe ludzkości. Od strony rozwoju wycho­wawczego człowieka konieczny jest rozwój wszystkich struktur i cech osobowościowych pełnej duchowości ludzkiej. Nie wolno więc zastępować logosu tj. rozumności wyższą duchowością, gdyż wówczas akcent przesuwa się ze sfery intelektualnej na uczu­ciową i wolicjonalną, jak to robi emocjonalnowoluntarystyczna pedagogika „nowego wychowania". I odwrotnie nie należy zada­walać się rozwijaniem wyłącznie logosu, jako „inteligentnej du­chowości", z wykluczeniem jej wyższych, światopoglądowych i kulturowych elementów, jak to czyniła „szkoła stara" XIX wieku lub tendencje epigonistyczne. Stąd teoria warstwicowa kładzie nacisk w progresji wychowawczej na pełny rozwój struk­tur począwszy od temperamentu i indywidualności, a na cha­rakterze, osobowości i strukturze światopoglądowej kończąc. To znaczenie moralne struktur rozwojowych w postępowaniu i ży­ciu człowieka uzasadnia potrzebę ich bliższego poznania nauko­wego w pedagogice, do czego kolejno przejdziemy. Najwcześniej, bo już w głębokiej starożytności, poznaną strukturą rozwojową człowieka był temperament. Sam termin, pochodzący od łacińskiego wyrazu temperare, znaczącego mie­szać coś ze sobą, wiązał się z teorią starożytnych lekarzy, Greka Hipokratesa (V w. przed Chr.), ojca medycyny i Rzymianina Ga-lenusa (II w. po Chr.) o wilgotnościach (humores) w ciele ludzkim pomieszanych ze sobą, ale z przewagą bądź to gorącej krwi (łac. sanguis), zimnej żółci (gr. chole), czarnej żółci (gr. melajna cho-16) lub flegmy, śluzu (gr. phlegma). Stąd pochodzi klasyczny po­dział temperamentów na sangwiników (żywe, zmienne reakcje, słomiany ogień), choleryków (wybuchy silnych uczuć), melan-cholików (łagodne usposobienie i powolność), flegmatyków (obo­jętność uczuciowa i nieruchawość). Psycholog W. Wundt w XIX wieku sprowadził podstawę podziału temperamentów do czterech kombinacji, na które składają się: a) sposób reagowania (reakcja szybka lub powolna) oraz b) siła i czas trwania reakcji (długo-lub krótkotrwała). 71 E. Kretschmer, Psychologia lekarska (tl. z niem.), Warszawa 1958, s. 205. Współcześnie medycyna wiąże temperament z postawą uczu­ciową i tempem psychicznym jednostki,71 wyrażającym energię życiową lub żywotność organizmu. Typy zaś temperamentu uza­leżnia się dziś od konstytucji budowy ciała: astenika (budowa wąska), pyknika (budowa przysadzista), atletyka (budowa mu­skularna) lub dysplastyka (budowa nieharmonijna) (E. Kret­schmer); od przewagi tkanek w ujęciu W. H. Sheldona: endo-morfia (przerost narządów wewnętrznych i tkanki tłuszczowej), mesomorfia (przewaga tkanki mięśniowej) lub ektomorfia (roz­wój tkanki nabłonkowej i nerwowej); od układu nerwowego i przewagi pobudzania lub hamowania jak głosi I. Pawłów (choleryk — typ silny, pobudliwy, flegmatyki — typ silny, spo­kojny, sangwinik — typ silny, żywy, flegmatyk — typ słaby, zahamowany); czy od przewagi gruczołów dokrewnych, hormo­nalnych Wszystkie nowe typologie temperamentu, podobnie jak teoria klasyczna, uzależniają go od organizmu i jego poszczególnych składników biologicznych. Dlatego na tej podstawie należy okreś­lać temperament jako pierwszą strukturę w rozwoju warstwy biologicznej, która przejawia się w reakcjach emocjonalnych i w motoryce popędowej aktywności. Trafnie to podkreśla typologia francuska Le Senne'a, wyróżniając w temperamencie, nazywa­nym charakterem, trzy elementy: emocjonalność, aktywność oraz siłę reakcji. Biologiczność temperamentu powoduje to, że jest on strukturą całkowicie wrodzoną, dziedziczoną genicznie po rodzicach i wstępnych pokoleniach. Dlatego też temperament tworzy stałą i trudno zmienną właściwość jednostki, która rea­guje odruchowo bez udziału inteligencji według swego typu temperamentalnego na każdorazowe przeżycie przykrości lub przyjemności. Ten czysto naturalny sposób postępowania, szcze­gólnie kiedy jednostka posiada zbyt żywy lub niewrażliwy tem­perament, stanowi wielką trudność wychowawczą, którą trzeba przezwyciężyć przez nadbudowanie nad nim wyższej struktury indywidualności.

    Cytat Dnia!


    Okres przekwitania

    Kiedy w wieku 44—50 lat ustaje miesiączkowanie, mówimy, że kobieta przechodzi okres przekwitania Istota zmian, które się dokonują w ustroju kobiety w tym czasie, polega na ustaniu cyklicznego procesu dojrzewania jaje­czek w jajnikach i wydalania ich przez jajowody do macicy. Zmiany jednak nie zachodzą tylko w samych jajnikach, dotyczą one także przysadki mózgowej, tarczycy i innych narządów. W wyniku przekwitania kobieta traci zdolność rodzenia dzieci.”