Reklama
  • Wiadomości wstępne
  • Zasady rozwoju psychicznego
  • Zasady rozwoju zadatków psychicznych
  • Rozwoju zadatków środowiskowych
  • Rozwoju zadatków wychowawczych.
  • Okres wczesnoszkolny
  • Okresy rozwojowe
  • Rozwój fizyczny
  • Akceleracja rozwoju
  • Układ oddechowy, krążenia i pokarmowy
  • Układ hormonalny
  • Dojrzewanie płciowe
  • Wychowanie zdrowotne
  • Oddychanie oraz pielęgnacja zębów
  • Przepisy higieniczne dotyczące czystości ciała
  • Prawidłowe odżywianie
  • Rozwój uczuciowy
  • Świat uczuć i emocji
  • Uczucia w okresie młodszego wieku
  • Burzliwość, gwałtowność i niecierpliwość uczuć
  • Uczucia lęku, zmartwienia i strapienia
  • Uczucia radosne i przyjemne
  • Dom rodzinny
  • Wymagania rodziców
  • Wśród ludzi i w szkole
  • Wśród ludzi -klasa
  • Przyjaźń szkolna
  • Kim jest Dżentelmen
  • Zauroczenie
  • Miłość
  • Fantazje u chłopców
  • Rozwój procesów poznawczych
  • Czynność spostrzegania
  • Pamięć
  • Kształcenie mowy i kultura języka
  • Kształcenie barwy wymowy
  • Wzbogacić słownictwo i sztukę mówienia
  • Kultura żywego słowa
  • Gwara szkolna
  • Procesy myślenia
  • Myślenie operacyjne
  • Jak się skutecznie uczyć?
  • Osobowość i samopoznanie
  • Funkcjonowanie osobowości
  • Obraz samego siebie
  • Kształtowanie charakteru
  • Podział typów ludzkich
  • Postawa altruistyczna
  • Odporność na sytuacje trudne
  • Potrzeby biologiczne
  • Problemy zawodowe i przystosowanie społeczne
  • Zebranie myśli
  • Psychologiczny rozwój sexualny
  • Erotyka mlodzieży
  • Ciekawość
  • Flirt
  • Wstrzemięźliość
  • Argumenty moralno-etyczne
  • Zapobieganie erotyzmowi
  • Swoboda seksualna
  • Małżeństwo i rodzina
  • Choroby weneryczne
  • Środki antykoncepcyjne
  • Zaburzenia emocjonalne
  • Homoseksualizm
  • Wady rozwojowe narządów
  • Problemy koedukacji
  • Zadania oświatowe
  • Niepłodność
  • Menstruacja
  • Bliźnięta
  • Fizyczne i psychiczne różnice płci
  • Ciąża
  • Moralne i społeczne aspekty płci
  • Alkoholizm a małżeństwo
  • Ciąża i rozwój płodu
  • Dolegliwości okresu ciąży
  • Dzieci ze związków niemałżeńskich
  • Zapobieganie ciąży
  • Zjawiska przemian w wychowaniu
  • Pedagogika jako nauka
  • Pedagogika
  • Budowa pedagogiki
  • Pedagogia jako wychowanie
  • Źródło pedagogiki
  • Nauki historyczne w pedagogice
  • Nauki emipiryczne w pedagogice
  • Światopogląd w pedagogice
  • Współczesny system wychowawczy
  • Ruchy społeczno polityczne
  • Rozdział systemów wychowawczych
  • Nowa orientacja wychowania
  • Pojęcie nowoczesnego systemu
  • Różnicowanie systemów wychowania
  • System chrześcijańskiego wychowania
  • Ideologia chrześcijańskiego wychowania
  • Doktryna wychowawcza kościoła
  • System wychowania liberalnego
  • Zasady systemy liberalnego
  • Ideoligia wychowania liberalnego
  • Wychowanie socjalistyczne
  • Założenia systemu socjalistycznego
  • Moraliz socjalistyczny
  • Personalizm socjalistyczny
  • Idea humanizmu socjalistycznego
  • Dynamiz wychowania
  • Dynamiz wychowania -doskonalenie
  • Istota wychowania
  • Czynniki rozwoju człowieka
  • Pozostałe czynniki rozwoju człowieka
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści pozostałe aspekty
  • Rozwój formy życia
  • Rozwój formy życia-psychologiczny aspekt
  • Rozwój formy życia-kulturowy aspekt
  • Struktury rozwojowe człowieka
  • Struktury rozwojowe człowieka-psychologia
  • Struktury rozwojowe człowieka-światopogląd
  • Wpływ sytuacji społecznych na człowieka
  • Wpływ sytuacji społecznych-działania nieświadome
  • Sytuacje wychowawcze
  • Morale sytuacji społecznych
  • Funkcje wychowawców
  • Funkcje wychowawców-educere
  • Podsumowanie funkcji wychowawczych
  • psycholog lublin
  • szklarnia ogrodowa
  • Dziewczyny
  • Pokrewne

    Wychowanie wpływ na rozwój osobowści

    Przekonanie, że rozwój człowieka jako istoty żywej odbywa się zgodnie z określoną prawidłowością, wyraża się w zagadnie­niu periodyzacji okresów rozwojowych. Po odrzuceniu tradycji starożytnej podziału życia ludzkiego na siedmiolecia (dziecko, pa­cholę, młodzieniec, dorosły aż do głębokiej starości w wieku 70 lat) ze względu na magiczne znaczenie siódemki, nauka od cza­sów pozytywizmu szukała podstaw empirycznych dla periody­zacji życia ludzkiego. Jednakże ani okresy rozwoju fizycznego bujania w górę i pełnienia, ani rozwój kośćca czy uzębienia niedały wyraźnych jednolicie granic, ponieważ przebiegają zbyt indywidualnie, dlatego też psychologia rozwojowa szukając czyn­ników zmian i faz psychicznych przyjęła potoczny podział na nie­mowlęctwo (do 1 roku życia), wiek poniemowlęcy (czyli żłobko­wy, do 4 roku życia), przedszkolny (do 7 roku życia), wiek szkol­ny dorastania i młodzieńczy, doprowadzający do dorosłości. Jednakże psychologia rozwoju dzieci i młodzieży bada tylko prze­miany psychiczne, nie mogąc w sposób istotny mówić o rozwoju fizycznym, społecznym czy też duchowym. Dlatego też pedagogi­ka jako nauka o wszechstronnym rozwoju człowieka musiała wy­pracować teorię, która łączy w sobie wszystkie możliwości roz­wojowe ludzi. Stanowi ją tzw. warstwicowa teoria wychowania, zapoczątko­wana przez Wilhelma Flitnera, który pierwszy mówił o 4 sytua­cjach lub liniach rozwoju, wymieniając: a) naturalny wzrost, b) społeczne przekazywanie kultury, c) historyczny proces wprowa­dzenia wychowanka do świata wartości i d) duchowy proces po­wstawania w nim moralnoreligijnego życia. Znacznie pogłębił tę teorię prof. Sergiusz Hessen (zm. 1950 r.), wyróżniając w wy­chowaniu odrębne warstwy; psychofizyczną, społeczną, kultural­ną i moralną, dzięki czemu „jednostka ludzka istnieje jak gdyby razem w czterech płaszczyznach bytu, którym odpowiadają cztery warstwy wychowania: jako organizm psychofizyczny, jako jed­nostka społeczna, jako osobowość włączona w tradycję kulturalną i jako członek królestwa duchów". Po wprowadzeniu poprawek w dynamicznym ujęciu warstw, które nakładają się jedne na drugie, jak w geologii górotwórcze warstwice, powstała szcze­gółowa teoria wszechstronnego rozwoju, wyjaśniająca przede wszystkim przebieg procesu normalnej progresji wychowawczej, a na jego tle możliwości zastoju (degresja) oraz rozkładu i de-zyntegracji w procesie wykolejenia (regresja). Warstwicowa teoria rozwoju człowieka zakłada, że czynniki wewnętrzne (geniczne) są zróżnicowane rodzajowo i spontanicz­nie dochodzą do głosu we właściwym dla siebie czasie i w ustalo­nej kolejności, tworząc różne podłoża wychowania, w których zachodzą tak zmiany ilościowe, jak potem dojrzewanie jakościo­we. Rozwój każdego podłoża manifestuje się wzrostem potrzeb, których zaspokojenie kierowane przez wychowawców we właści­wym czasie i co do ilości, jak też jakości dostarczanych czynni­ków zewnętrznych stanowi tzw. wpływy wychowawcze, powodu­jące różnicowanie się składników, czyli dyferencjację podłoża. Razem rozwój podłoża wraz ze sprzężonymi z nimi wpływami wy­chowawczymi tworzy warstwę wychowania, która w wypadku niedoboru czynników zewnętrznych i braku wpływów wycho­wawczych musi być niewielka i płytka (cherłactwo), w wypadku zaś nadmiaru czynników zewnętrznych wielka i głęboka (wybu­jałość). Każda warstwa w swojej kolejności najpierw przechodzi okres rozwijającego się kształtowania, w którym pojawiają się nowe zapotrzebowania. Potrzeby, zaspokajane właściwie przez czynni­ki zewnętrzne i przez wychowawców, wzrastają ilościowo aż do pewnego maksimum, poza które warstwa już nie sięga, ponieważ maksimum stanowi losowo wyznaczony górny pułap dla danej jednostki, ale od tego czasu warstwa ustala się w swej strukturze i musi być dalej wciąż podsycana co do żywotności, prężności dy­namicznej na osiągniętym poziomie, który obniża się dopiero znacznie później z utratą plastyczności rozwojowej w starczym zniedołężnieniu. Zaspokajanie potrzeb wychowanka (a) przez wpływy wychowawcze przy pomocy czynników zewnętrznych, (b) wzrastające do pewnego maksimum po łuku rozwojowym (M) i tworzenie się wyższej warstwy przedstawia graficznie poniższy wykres. Tak więc ukształtowana warstwa wcześniejsza stanowi fun­dament, na którym może się rozwinąć kolejno następna warstwa wyższa aż do ujawnienia się wszystkich podłóż rozwojowych. Podłoża te wynikają z bogactwa natury człowieka, który żyje ja­ko organizm, rozwija się jako psychika, jako osoba społeczna, ja­ko twórca kulturalny i jako istota duchowa. W całości więc wszechstronnego rozwoju człowieka mamy pięć okresów rozwo­jowych, zapoczątkowujących pięć odrębnych warstwie wychowa­nia. Okresy rozwojowe zaś przebiegają w granicach siedmioleci, które nie są cyfrą magiczną, lecz wyznaczają rytm rozwoju na­turalnego ludzi, tworząc granicę orientacyjną dla przyśpieszenia (akceleracji) lub opóźnienia (retardacji) rozwoju w stosunku do osiągniętego maksimum (M) poprzedniej warstwy, tak że zupełny brak objawów wyższej warstwy po upływie siedmiolecia wska­zuje na zahamowanie rozwojowe i jakiś rodzaj niedorozwoju (degresja). Całość warstwie nakładających się na siebie kształtuje się w następującej kolejności: a) warstwa biologiczna, tworząca nasz organizm, b) warstwa psychologiczna, rozwijająca całokształt psychiki, c) warstwa socjologiczna, formująca osobę społeczną wy­chowanka, d) warstwa kulturologiczna, która wyrabia twórcę kulturalnego w człowieku, wreszcie e) warstwa czysto duchowa lub światopoglądowa, kształtująca w pełni duchowość i jej stro­nę religijnomoralną. Każda warstwa więc ma swój czas rozwoju, wymaga odpowiednich czynników zewnętrznych jako wpływów wychowawczych i dochodzi do dojrzałości w procesie scalania się, czyli integracji. Przyjrzyjmy się treściom i celowości po­szczególnych warstw w rozwoju człowieka.Najwcześniej od przyjścia dziecka na świat i w ciągu całe­go okresu przedszkolnego formuje się warstwa biologiczna. W trakcie anatomicznego i fizjologicznego rozwoju organizmu dziecka, z przyrostem jego wagi i wzrostu postępuje wapnienie kośćca i usprawnienie systemu nerwowego, który pokrywa się białą otoczką mielinową między 1 a 3 rokiem życia. W tym okre­sie wygasa instynkt ssania, rozwijają się zaś popędy, odruchy warunkowe, wreszcie kształtują się reakcje ruchowe, jak chodze­nie, wspinanie, mowa, praksje ręczne. W celu dalszego i ciągłego usprawniania organizmu konieczne jest podsycanie jego energii i żywotności przez wychowawcze dostarczanie czynników ze­wnętrznych, fizykochemicznych, działających bezpośrednio na tkanki ciała, takich jak pokarm, woda, powietrze, słońce, ruch i warunki dobrego snu. Równocześnie właściwości organizmu w warstwie biologicznej wyrabiają się pod wpływem konstelacji czynników geograficznofizycznych środowiska życiowego, najbliż­szej okolicy, w której jednostka od młodości żyje, jak ukształto­wanie pionowe, odległość od morza, klimat, flora i fauna, dostar­czająca typowego pożywienia z przewagą białka roślinnego lub zwierzęcego, co szczególnie w historii odbijało się na charakterze spokojnym ludów rolniczych, a bojowym u ludów koczowniczych, pasterskich. Warstwa biologiczna dojrzewa pod względem płcio­wym w okresie dorastania pod koniec drugiego i w początkach trzeciego siedmiolecia w naturalnej u człowieka synchronizacji z dojrzewaniem psychicznym i społecznym, dzięki czemu jedno­stka dojrzała biologicznie staje się nie tylko zdolna do reproduk­cji, ale odpowiedzialnie zakłada własną rodzinę małżeńską i włą­cza się do gatunku ludzkiego przez rozmnażanie.

    Cytat Dnia!


    Okres przekwitania

    Kiedy w wieku 44—50 lat ustaje miesiączkowanie, mówimy, że kobieta przechodzi okres przekwitania Istota zmian, które się dokonują w ustroju kobiety w tym czasie, polega na ustaniu cyklicznego procesu dojrzewania jaje­czek w jajnikach i wydalania ich przez jajowody do macicy. Zmiany jednak nie zachodzą tylko w samych jajnikach, dotyczą one także przysadki mózgowej, tarczycy i innych narządów. W wyniku przekwitania kobieta traci zdolność rodzenia dzieci.”