Reklama
  • Wiadomości wstępne
  • Zasady rozwoju psychicznego
  • Zasady rozwoju zadatków psychicznych
  • Rozwoju zadatków środowiskowych
  • Rozwoju zadatków wychowawczych.
  • Okres wczesnoszkolny
  • Okresy rozwojowe
  • Rozwój fizyczny
  • Akceleracja rozwoju
  • Układ oddechowy, krążenia i pokarmowy
  • Układ hormonalny
  • Dojrzewanie płciowe
  • Wychowanie zdrowotne
  • Oddychanie oraz pielęgnacja zębów
  • Przepisy higieniczne dotyczące czystości ciała
  • Prawidłowe odżywianie
  • Rozwój uczuciowy
  • Świat uczuć i emocji
  • Uczucia w okresie młodszego wieku
  • Burzliwość, gwałtowność i niecierpliwość uczuć
  • Uczucia lęku, zmartwienia i strapienia
  • Uczucia radosne i przyjemne
  • Dom rodzinny
  • Wymagania rodziców
  • Wśród ludzi i w szkole
  • Wśród ludzi -klasa
  • Przyjaźń szkolna
  • Kim jest Dżentelmen
  • Zauroczenie
  • Miłość
  • Fantazje u chłopców
  • Rozwój procesów poznawczych
  • Czynność spostrzegania
  • Pamięć
  • Kształcenie mowy i kultura języka
  • Kształcenie barwy wymowy
  • Wzbogacić słownictwo i sztukę mówienia
  • Kultura żywego słowa
  • Gwara szkolna
  • Procesy myślenia
  • Myślenie operacyjne
  • Jak się skutecznie uczyć?
  • Osobowość i samopoznanie
  • Funkcjonowanie osobowości
  • Obraz samego siebie
  • Kształtowanie charakteru
  • Podział typów ludzkich
  • Postawa altruistyczna
  • Odporność na sytuacje trudne
  • Potrzeby biologiczne
  • Problemy zawodowe i przystosowanie społeczne
  • Zebranie myśli
  • Psychologiczny rozwój sexualny
  • Erotyka mlodzieży
  • Ciekawość
  • Flirt
  • Wstrzemięźliość
  • Argumenty moralno-etyczne
  • Zapobieganie erotyzmowi
  • Swoboda seksualna
  • Małżeństwo i rodzina
  • Choroby weneryczne
  • Środki antykoncepcyjne
  • Zaburzenia emocjonalne
  • Homoseksualizm
  • Wady rozwojowe narządów
  • Problemy koedukacji
  • Zadania oświatowe
  • Niepłodność
  • Menstruacja
  • Bliźnięta
  • Fizyczne i psychiczne różnice płci
  • Ciąża
  • Moralne i społeczne aspekty płci
  • Alkoholizm a małżeństwo
  • Ciąża i rozwój płodu
  • Dolegliwości okresu ciąży
  • Dzieci ze związków niemałżeńskich
  • Zapobieganie ciąży
  • Zjawiska przemian w wychowaniu
  • Pedagogika jako nauka
  • Pedagogika
  • Budowa pedagogiki
  • Pedagogia jako wychowanie
  • Źródło pedagogiki
  • Nauki historyczne w pedagogice
  • Nauki emipiryczne w pedagogice
  • Światopogląd w pedagogice
  • Współczesny system wychowawczy
  • Ruchy społeczno polityczne
  • Rozdział systemów wychowawczych
  • Nowa orientacja wychowania
  • Pojęcie nowoczesnego systemu
  • Różnicowanie systemów wychowania
  • System chrześcijańskiego wychowania
  • Ideologia chrześcijańskiego wychowania
  • Doktryna wychowawcza kościoła
  • System wychowania liberalnego
  • Zasady systemy liberalnego
  • Ideoligia wychowania liberalnego
  • Wychowanie socjalistyczne
  • Założenia systemu socjalistycznego
  • Moraliz socjalistyczny
  • Personalizm socjalistyczny
  • Idea humanizmu socjalistycznego
  • Dynamiz wychowania
  • Dynamiz wychowania -doskonalenie
  • Istota wychowania
  • Czynniki rozwoju człowieka
  • Pozostałe czynniki rozwoju człowieka
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści pozostałe aspekty
  • Rozwój formy życia
  • Rozwój formy życia-psychologiczny aspekt
  • Rozwój formy życia-kulturowy aspekt
  • Struktury rozwojowe człowieka
  • Struktury rozwojowe człowieka-psychologia
  • Struktury rozwojowe człowieka-światopogląd
  • Wpływ sytuacji społecznych na człowieka
  • Wpływ sytuacji społecznych-działania nieświadome
  • Sytuacje wychowawcze
  • Morale sytuacji społecznych
  • Funkcje wychowawców
  • Funkcje wychowawców-educere
  • Podsumowanie funkcji wychowawczych
  • http://wizaz.pl/forum/showthread.php?t=289999
  • ferie zimowe d
  • Dziewczyny
  • Pokrewne

    Gwara szkolna


    Szeroki zasięg ma także gwara szkolna (żargon). Wybitny badacz gwary B. Wieczorkiewicz *) napisał o gwarze szkol­nej tak: „Istnieją przeróżne odmiany gwar środowisko- wych, niezrozumiałe w innych środowiskach. Przykładem może być tu gwara szkolna. W szkole uczniowie tworzą swój własny język, którego odrębność polega przeważnie na operowaniu symbolami słownymi, zastępującymi wyra­zy i zwroty języka ogólnego po to, aby ten język był zro­zumiany tylko w danym środowisku". Posługiwanie się gwarą szkolną przez ludzi dorosłych — spoza grona rówieśników, uczniów — jest przez nich źle widziane, a nawet wyśmiewane. Humorystycznie zabrzmiały pytania, sformułowane w gwarze szkolnej, reportera tele­wizyjnego, skierowane do młodzieży wracającej z zimowisk po feriach. Na owe pytania odpowiedziała ona pięknym ję­zykiem polskim, lekceważąc w ten sposób zachowanie ko­goś, kto był spoza jej kręgu. Z takich dysonansów nie zdają sobie sprawy dorośli, niestety! Zdaniem cytowanego badacza gwary szkolnej, współczes­ny żargon różni się od gwary dwudziestolecia międzywo­jennego. Różnica ta znajduje wyraz zarówno w bogatszej obecnie synonimii (bliskoznaczności), jak i doborze słownic­twa. Odznacza się bujnymi i dosadnymi porównaniami, ży­wością i ekspresją słowną. Współczesna młodzież z kolei — zwłaszcza męska — „wyżywa się w słowach". Wpływa to na wulgaryzację ję­zyka i przede wszystkim na eksploatowanie tematyki sek­sualnej. Chęć odświeżenia języka ogólnego ujawnia się w humorze tej gwary, ale jest on czasami niewybredny i pry­mitywny. Największą zaletą tworzonych zwrotów jest żywość, traf­ność z jaką młodzież reaguje na bieżące przejawy życia. Gwara zatem stanowi odbicie współczesnej rzeczywistości, jej faktów, zjawisk społecznych. Najwięcej określeń gwa­rowych posiadają nazwy części ciała, garderoba, a przede wszystkim życie szkolne. Wyrażenia „cwaja" i „lufa" oznaczające ocenę niedosta­teczną przetrwały z gwary przedwojennej (a było tych określeń kiedyś kilkanaście). Skojarzenia zmysłowe — wi­zualne bądź węchowe są szczególnie trafne w określaniu przedmiotów z otoczenia społecznego. „Arbuz", „dynia" — głowa; „sery" — skarpety albo buty; „akompaniament" — podpowiadanie; .pańszczyzna" — lekcje itp. Bogatą grupę stanowią rzeczowniki powstałe od czasow­ników, na przykład: .podryw" od podrywać (dziewczynę, chłopca) „opych" od opchać się (najadać); „wygłup" od wy­głupiać się; „zaczes" od zaczesać się. Najczęściej używaną grupą wyrazową są tzw. skrótowce, czyli wyrazy powstałe drogą redukcji pewnych elementów składowych. Przykładem tego jest „dyr", „dyro" — dyrek­tor, „matma", „fiza", „franio" (matematyka, fizyka, fran­cuski), „biola" (biologia). Twórczość samorodna przejawia się w formowanych wyrażeniach i zwrotach, pełnych eks­presji, o szczerym ładunku emocjonalnym, lecz nie pozba­wionych brutalności. Na przykład oszukał mnie — „zrobił mnie w konia", „wstawił lipę". Określenia zastępcze słowa honoru — „jak pragnę podskoczyć", „jak bonie dydy" itp. Wierszyki, sentencje słowne, rebusy, tzw. „gra półsłówek" („mądra Jola", „domki w Słupsku") odznaczają się prze­korą i kpiarskim podejściem do spraw życiowych trakto­wanych przez dorosłych bardzo poważnie. Nieprawdopo­dobieństwo i bezsens zestawień tworzą zabawne zwroty, np. o dziewczynie ściśniętej w pasie — „uważaj, bo wy-pryśniesz przez dekolt"; „wisi mi jak kilo kitu na agrafce" — jest mi to obojętne. Najwięcej synonimów mają: zaba­wa taneczna („potańc"), dziewczyna („babka", „cizia" itp.), biust, milicjant. Używanie gwary szkolnej ma charaktery przejściowy. Po skończeniu edukacji w szkole przechodzi się wyżej, na uczelnie, gdzie młodzież spotyka się z innym żargonem. Dawne zwroty i synonimy już są zbyt dziecinne, należą do przeszłości. Programy szkolne języka polskiego zawierają wiele treści służących do pielęgnowania i rozwijania kultury języka. Jak wiadomo lekcje języka polskiego nie są jedynym źród­łem wzorów i przykładów prawidłowej wymowy. Język jest własnością społeczeństwa, ale będzie taki jak go ono ukształtuje, a więc nie tylko specjaliści-językoznawcy, pi­sarze, literaci, ale sposób przekazywania treści w środkach masowego przekazu: w radiu, telewizji i prasie, na różnego typu imprezach kulturalnych, widowiskach, odczytach itp. Stopień kultury językowej zależy w ogromnej mierze od środowiska rodzinnego. Sposób, w jaki zwracają się do sie­bie członkowie rodziny — język domowy, wewnętrzny, ten nieformalny, byle jaki i drugi — na zewnątrz: „dla gości", poza domem, mają ogromny wpływ na jakość wypowiada­nia się dzieci w domu i poza domem. Młodzież łatwo przej­muje dobre i złe wzory, opinie i poglądy, zwroty grzecz­nościowe, ich różne odmiany zależne od chwilowych emocji. Trudno się potem dziwić, że język młodocianych zamiast gładkości — ma chropowate brzmienie, pięknych porów­nań — ma wulgarne wyrażenia, bogatego słownictwa — pustkę słowną i kilka obiegowych zwrotów. Kulturę języka, jej wysoki poziom kształtują zarówno: środowisko rodzicielskie — dbające d czuwające nad roz­wojem mowy swych dzieci, szkoła i nauczyciele nie tylko języka polskiego, ale i innych przedmiotów, rówieśnicy; jak i własne intencje młodzieży, której dążeniem jest jak najlepsze opanowanie i operowanie językiem ojczystym. Język stanowi podstawowy składnik większości testów psychologicznych przeznaczonych do badań inteligencji ogólnej. Najwyższą punktację uzyskują ci, u których do­brze rozwinięte są funkcje językowe. Z kolei oczywistą jest sprawą, że opóźnienie w rozwoju mowy obniża poziom umysłowy człowieka.

    Cytat Dnia!


    Okres przekwitania

    Kiedy w wieku 44—50 lat ustaje miesiączkowanie, mówimy, że kobieta przechodzi okres przekwitania Istota zmian, które się dokonują w ustroju kobiety w tym czasie, polega na ustaniu cyklicznego procesu dojrzewania jaje­czek w jajnikach i wydalania ich przez jajowody do macicy. Zmiany jednak nie zachodzą tylko w samych jajnikach, dotyczą one także przysadki mózgowej, tarczycy i innych narządów. W wyniku przekwitania kobieta traci zdolność rodzenia dzieci.”