Reklama
  • Wiadomości wstępne
  • Zasady rozwoju psychicznego
  • Zasady rozwoju zadatków psychicznych
  • Rozwoju zadatków środowiskowych
  • Rozwoju zadatków wychowawczych.
  • Okres wczesnoszkolny
  • Okresy rozwojowe
  • Rozwój fizyczny
  • Akceleracja rozwoju
  • Układ oddechowy, krążenia i pokarmowy
  • Układ hormonalny
  • Dojrzewanie płciowe
  • Wychowanie zdrowotne
  • Oddychanie oraz pielęgnacja zębów
  • Przepisy higieniczne dotyczące czystości ciała
  • Prawidłowe odżywianie
  • Rozwój uczuciowy
  • Świat uczuć i emocji
  • Uczucia w okresie młodszego wieku
  • Burzliwość, gwałtowność i niecierpliwość uczuć
  • Uczucia lęku, zmartwienia i strapienia
  • Uczucia radosne i przyjemne
  • Dom rodzinny
  • Wymagania rodziców
  • Wśród ludzi i w szkole
  • Wśród ludzi -klasa
  • Przyjaźń szkolna
  • Kim jest Dżentelmen
  • Zauroczenie
  • Miłość
  • Fantazje u chłopców
  • Rozwój procesów poznawczych
  • Czynność spostrzegania
  • Pamięć
  • Kształcenie mowy i kultura języka
  • Kształcenie barwy wymowy
  • Wzbogacić słownictwo i sztukę mówienia
  • Kultura żywego słowa
  • Gwara szkolna
  • Procesy myślenia
  • Myślenie operacyjne
  • Jak się skutecznie uczyć?
  • Osobowość i samopoznanie
  • Funkcjonowanie osobowości
  • Obraz samego siebie
  • Kształtowanie charakteru
  • Podział typów ludzkich
  • Postawa altruistyczna
  • Odporność na sytuacje trudne
  • Potrzeby biologiczne
  • Problemy zawodowe i przystosowanie społeczne
  • Zebranie myśli
  • Psychologiczny rozwój sexualny
  • Erotyka mlodzieży
  • Ciekawość
  • Flirt
  • Wstrzemięźliość
  • Argumenty moralno-etyczne
  • Zapobieganie erotyzmowi
  • Swoboda seksualna
  • Małżeństwo i rodzina
  • Choroby weneryczne
  • Środki antykoncepcyjne
  • Zaburzenia emocjonalne
  • Homoseksualizm
  • Wady rozwojowe narządów
  • Problemy koedukacji
  • Zadania oświatowe
  • Niepłodność
  • Menstruacja
  • Bliźnięta
  • Fizyczne i psychiczne różnice płci
  • Ciąża
  • Moralne i społeczne aspekty płci
  • Alkoholizm a małżeństwo
  • Ciąża i rozwój płodu
  • Dolegliwości okresu ciąży
  • Dzieci ze związków niemałżeńskich
  • Zapobieganie ciąży
  • Zjawiska przemian w wychowaniu
  • Pedagogika jako nauka
  • Pedagogika
  • Budowa pedagogiki
  • Pedagogia jako wychowanie
  • Źródło pedagogiki
  • Nauki historyczne w pedagogice
  • Nauki emipiryczne w pedagogice
  • Światopogląd w pedagogice
  • Współczesny system wychowawczy
  • Ruchy społeczno polityczne
  • Rozdział systemów wychowawczych
  • Nowa orientacja wychowania
  • Pojęcie nowoczesnego systemu
  • Różnicowanie systemów wychowania
  • System chrześcijańskiego wychowania
  • Ideologia chrześcijańskiego wychowania
  • Doktryna wychowawcza kościoła
  • System wychowania liberalnego
  • Zasady systemy liberalnego
  • Ideoligia wychowania liberalnego
  • Wychowanie socjalistyczne
  • Założenia systemu socjalistycznego
  • Moraliz socjalistyczny
  • Personalizm socjalistyczny
  • Idea humanizmu socjalistycznego
  • Dynamiz wychowania
  • Dynamiz wychowania -doskonalenie
  • Istota wychowania
  • Czynniki rozwoju człowieka
  • Pozostałe czynniki rozwoju człowieka
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści
  • Wychowanie wpływ na rozwój osobowści pozostałe aspekty
  • Rozwój formy życia
  • Rozwój formy życia-psychologiczny aspekt
  • Rozwój formy życia-kulturowy aspekt
  • Struktury rozwojowe człowieka
  • Struktury rozwojowe człowieka-psychologia
  • Struktury rozwojowe człowieka-światopogląd
  • Wpływ sytuacji społecznych na człowieka
  • Wpływ sytuacji społecznych-działania nieświadome
  • Sytuacje wychowawcze
  • Morale sytuacji społecznych
  • Funkcje wychowawców
  • Funkcje wychowawców-educere
  • Podsumowanie funkcji wychowawczych
  • Konserwacja puf
  • http://bezkompleksu24.pl/
  • HI Anabol Protein
  • Dziewczyny
  • przepisy na boe narodzenie
  • Pokrewne

    Rozdział systemów wychowawczych

    Walka o sprawiedliwość społeczną dla klas uciskanych (ro­botników i chłopów) pomiędzy czterema ruchami społecznopoii-tycznymi początkowo rozgrywała się na płaszczyźnie ustawo­dawczej. Na drodze upowszechniania się prawa wyborczego po­słów w parlamentach powstawały coraz liczniejsze partie poli­tyczne, które zależnie od programu podzieliły się na prawicowe (nacjonalistyczne i demokratyczne, liberalne) i lewicowe (socja­listyczne, komunistyczne, chłopskie) oraz na centrowe (chrześci­jańskie — Centrum katolickie w Niemczech od 1870 r.). Roz-proszkowanie stronnictw nie dawało żadnej partii opozycyjnej przewagi w stosunku do nacjonalizmu lub liberalizmu burżuazyj-nego, których rywalizacja o imperium światowe Niemiec i Anglii doprowadziła do wybuchu I wojny światowej (1914—1918), za­kończonej klęską cesarskich Niemiec i Austrii. W wyniku wojny na tle wrzenia społecznego wytworzyły się partie nowego typu. Pierwszą z nich była Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Rosji (bolszewików, czyli większości), działa­jąca od 1905 r. pod wodzą Lenina, przeprowadziła w Rosji rewo­lucję październikową (7 XI 1917 r. według nowego kalendarza), ustanowiła dyktaturę proletariatu i utworzyła pierwsze państwo socjalistyczne. Inne natomiast o charakterze faszystowsko-socjalistycznym dążyły do opanowania władzy na drodze zamachu w państwie, wprowadzenia swej dyktatury, rozpędzenia parlamentu i znisz­czenia partii opozycyjnych, następnie starały się o wprowadzenie swej ideologii w całym kraju, który przemieniał się w państwo wychowawcze, opanowując swą doktryną całe społeczeństwo. Na terenie Włoch od 1919 r. Mussolini stworzył partię faszy­stowską, która od 1922 r. wprowadziła dyktaturę wojskową. Po­dobnie nacjonalistyczna partia Narodowego Socjalizmu Hitlera dochodzi w Niemczech do władzy w 1932 r. po wielkim kryzysie ekonomicznym kapitalizmu (od 1929 r.), wywołującym olbrzy­mią klęskę bezrobocia, wprowadza autarkię (samowystarczalność) gospodarczą i przygotowuje wojnę w odwet za traktat wersalski. W odpowiedzi na hitleryzm we Francji dochodzi do stworzenia Frontu Ludowego pod wodzą Leona Bluma, prawicowego socja­listy (od 1936 r.), dzięki czemu demokratyzm francuski dąży do stworzenia własnego państwa wychowawczego. W Polsce nato­miast po odzyskaniu niepodległości i uwolnieniu się od zaborców w 1918 r. początkowy okres sejmokracji kończy się dyktaturą Józefa Piłsudskiego (od 1926—1935) i wzrostem faszyzującej po­lityki mocarstwowej sanacji z programem „wychowania państwo­wego" wszystkich obywateli razem z wieloma mniejszościami na­rodowościowymi. Tak więc w okresie międzywojennym nacjonalizm wytworzył faszystowskie państwo wychowawcze (Erziehungsstaat), komu­nizm doprowadził do powstania radzieckiego państwa socjali­stycznego, demokratyzm zaś bronił ustroju kapitalistycznego i po­siadanych kolonii. Jedynie ruch społecznokatolicki nie miał celów politycznych, nie tworzył swego państwa, lecz dążył do chrystia­nizacji świata przez „odnowienie wszystkiego w Chrystusie" (instaurare omnia in Christo — św. Pius X, 1903—1914). Nastą­piło więc po I wojnie światowej ożywienie katolicyzmu w postaci ruchu misyjnego, kongresów Eucharystycznych, Akcji Katolickiej jako apostolstwa świeckich pod przewodnictwem hierarchii (Pius XI 1922), odrodzenia literatury i sztuki katolickiej, nauki i uniwersytetów katolickich (wyrazem tego stał się m. in. od 1918 r. Katolicki Uniwersytet Lubelski). Idea korporacjonizmu chrześcijańskiego natomiast została poza Włochami Mussoliniego przejęta przez gen. Franco w Hiszpanii (od 1938 r.) oraz Salazara w Portugalii, ale uległa wypaczeniu przez wojskową dyktaturę faszystowską. Katolicka nauka społeczna akcentowała wyzwole­nie proletariatu na drodze uwłaszczenia oraz postulowała ustrój samorządu społecznogospodarczego według zasady pomocniczości ogłoszonej przez Piusa XI w enc. Quadragesimo anno (1931 r.). Prowadziło to do przebudowy ustroju społecznego i jego odnowy na zasadzie sprawiedliwości i miłości społecznej. Po drugiej woj­nie światowej kwestia społeczna w enc. Mater et Magistra Jana XXIII wyszła poza sprawę robotniczą i objęła zasadami ewange­licznymi problemy ludności wiejskiej, rozwoju gospodarczego zróżnicowanych regionów w kraju, obowiązku współpracy i po­mocy międzynarodowej, postępu gospodarczospołecznego naro­dów dla wzrostu dobrobytu zamiast wydatków na zbrojenia.4 Dalsze zaś encykliki społeczne ukazywały cele nowoczesnego świata, jak pokój między narodami (enc. Pacem in terris Ja­na XXIII z 1963 r.) oraz rozwój wszystkich narodów łącznie z zacofanymi na drodze rozwijania każdego człowieka przez wy­chowanie, postęp kulturalny i rozwój gospodarczy narodów ja­ko jedynego sposobu dojścia do pokoju, gdyż „rozwój oznacza to samo, co pokój" (enc. Populorum progressio Pawła VI z 1967 r.). Wreszcie list apostolski Octoqesima adveniens Pawła VI (1971 r.) zajął się rozwiązywaniem w duchu Konstytucji soborowej o Ko­ściele w świecie współczesnym (Gaudium et spes 1965) nowych problemów społecznych, jak skutki urbanizacji, których ofiara­mi są buntująca się młodzież oraz kobiety, jak spychanie na margines społeczny nowej kategorii ludzi „biednych" (starych, chorych, psychicznie upośledzonych, społecznie niedostosowanych itp.), dla których nie ma miejsca w społeczeństwie uprzemysło­wionym, jak przejawy krzywdy społecznej spowodowanej dys­kryminacją za różnice rasy, pochodzenia, kultury, płci lub reli­gii, wywołanej emigracją zarobkową, niedorozwojem gospodar­ czym młodych narodów, nadużywaniem środków masowego prze­kazu, uzależnieniem państw od międzynarodowych przedsię­biorstw.3 W ten sposób ruch społecznokatolicki, czyniąc począt­kowo sprawę robotniczą kwestią moralną, rozwinął się w kie­runku odnowy całego ustroju społecznogospodarczego na zasadach ewangelicznych sprawiedliwości i miłości społecznej, a po soborze Watykańskim II (1962—1965) unowocześnił się przez włączenie do programu chrześcijańskiego działania wszystkich wyłaniają­cych się problemów społecznych współczesnego świata dla ich rozwiązania w duchu pokoju, sprawiedliwości i miłości. Tymczasem w okresie międzywojennym wychowanie prowa­dzone w duchu militaryzmu, odwetu i imperializmu w państwach faszystowskich przyspieszyło wybuch II wojny światowej (1939—1945), w wyniku której siłami koalicyjnymi demokracji burżuazyjnej i demokracji radzieckiej został rozbity faszyzm, a hitlerowski system wychowania nacjonalistycznego 6 potępiony jako nieludzki przez Trybunał Międzynarodowy w Norymber­dze, sądzący zbrodniarzy wojennych. Po drugiej wojnie światowej więc od 1946 r. rozpoczęła się rywalizacja pokojowa na skalę światową trzech pozostałych sy­stemów wychowania, tj. 1° — wychowania chrześcijańskiego, prowadzonego przez Kościół katolicki w dostosowaniu się do aktualnych, zmieniających się problemów współczesnego świata i człowieka, 2° — wychowania liberalnego w demokracjach państw kapitalistycznych (USA, W. Brytania, Francja i inne kra­je Zachodu) oraz 3° — wychowania socjalistycznego w Związku Radzieckim i w krajach demokracji ludowej (od 1945 r. Polska, Czechosłowacja, Rumunia, Węgry, Bułgaria i Jugosławia, a od 1949 r. NRD i Chińska Republika Ludowa). Czwarty zaś system wychowania nacjonalistycznego zaczął się odradzać od 1949 w RFN, a po wojnie sueskiej od 1956 r. w Egipcie, krajach arab­skich oraz w obozie państw neutralnych wyzwolonych z ucisku kolonialnego (India 1947, Ghana — 1957, Algeria — 1962). Ry- walizacja kulturalna wszystkich współczesnych systemów wy­chowania rozwija się od 1945 w ramach UNESCO — Organiza­cja Narodów Zjednoczonych dla Spraw Wychowania, Nauki i Kultury (z siedzibą w Paryżu), w której bierze udział tak blok państw kapitalistycznych, jak socjalistycznych (od 1954 r. przy­stąpił Zw. Radziecki) i neutralnych, a także Międzynarodowy Katolicki Komitet Koordynacyjny, z ramienia którego w latach 1959—1961 przewodniczący Akcji Katolickiej we Włoszech D. Ve­ronese był dyrektorem naczelnym UNESCO. Jak widzimy, rozdział i rozbicie ideowe współczesnych syste­mów wychowawczych nie wyklucza możliwości porozumienia i współpracy na terenie przyjaźni i zbliżenia między narodami, do czego zmierzają prowadzone w różnych krajach eksperymen­talne szkoły UNESCO, rezultaty których poszerzają pole badania pedagogiki porównawczej. http://wszystkienasionamarihuany.com/nasiona-marihuany-dla-poczatkujacych-ktore-wybrac/

    Cytat Dnia!


    Okres przekwitania

    Kiedy w wieku 44—50 lat ustaje miesiączkowanie, mówimy, że kobieta przechodzi okres przekwitania Istota zmian, które się dokonują w ustroju kobiety w tym czasie, polega na ustaniu cyklicznego procesu dojrzewania jaje­czek w jajnikach i wydalania ich przez jajowody do macicy. Zmiany jednak nie zachodzą tylko w samych jajnikach, dotyczą one także przysadki mózgowej, tarczycy i innych narządów. W wyniku przekwitania kobieta traci zdolność rodzenia dzieci.”